DOMENA

Jest to prawo do kupna (warrant typucall) lub sprzedaży (warrant typuput) akcji lub innych aktywów, po określonej cenie w określonym czasie w przyszłości. Dobrem, którego dotyczy warrant, może być papier wartościowy, waluta, indeks giełdowy, stopa procentowa lub inne dobro o określonej wartości. Ponieważ wartość warrantu zależy od aktualnej ceny tego dobra, (zwanego instrumentem bazowym) jest on zaliczany do instrumentów lub praw pochodnych. W rzeczywistości przypomina pod względem konstrukcji kontrakt opcyjny - różnica polega na tym, że jego wystawcą, czyli emitentem jest instytucja finansowa lub spółka. Podobnie jak opcje, warranty dzielą się na europejskie i amerykańskie. W przypadku warrantów typu europejskiego, realizacja kontraktu możliwa jest jedynie w określonym dniu zwanym terminem wykonania, podczas gdy warrant typu amerykańskiego można zrealizować w dowolnym momencie okresu jego trwania. Na WGPW notowane są warranty typu europejskiego emitowane przez Bank Rozwoju Eksportu. Ich instrumentami bazowymi są indeksy WIG20 i NIF oraz akcje najważniejszych spółek takich jak Elektrim, KGHM czy TPSA. Ich kursy ustalane są w systemie notowań ciągłych. Inwestor kupujący europejski warrant kupna akcji zyskuje prawo kupna tej akcji za ustaloną w warrancie cenę rozliczeniową w określonym dniu w przyszłości. Prawo to nie oznacza jednak obowiązku kupna. Inwestor nie musi jednak czekać na zysk bądź stratę do terminu wykonania warrantu. W przypadku zniżki kursu instrumentu bazowego może sprzedać warrant na giełdzie, zanim jego cena rynkowa spadnie do zera, a w przypadku zwyżki, może zrealizować zysk wcześniej. Sam zresztą termin wykonania, nie oznacza wcale realnego nabycia instrumentu bazowego. W przypadku warrantów notowanych na WGPW, ostateczne rozliczenie dokonywane jest zawsze w gotówce. Oznacza to, że w przypadku warrantów kupna, inwestor nie dostaje akcji, lecz różnicę w cenach, między ceną akcji na giełdzie i ceną rozliczenia warrantu.