DOMENA

Jest to umowa kupna lub sprzedaży pewnych aktywów (zwykle instrumentów finansowych lub towarów) w określonym czasie w przyszłości po określonej cenie. Kontrakty terminowe zaliczane są do instrumentów pochodnych, czyli takich, których wartość zależy od ceny innego dobra. Podobnie jak w przypadku opcji i warrantów instrumentem bazowym kontraktu terminowego mogą być akcje, towary, indeksy, waluty lub stopy procentowe. O ile jednak kontrakt opcyjny i warrant ustanawiają relację niesymetryczną, polegającą na tym, że wystawca zobowiązuje się do kupna (lub sprzedaży), zaś nabywca zyskuje prawo sprzedaży (lub kupna), z którego może skorzystać bądź nie, o tyle w kontrakcie terminowym zachodzi pełna symetria - obie strony biorą na siebie obowiązki, z których muszą się wywiązać. Giełda, na której notowany jest dany kontrakt, poza tym, że pełni funkcję pośrednika kojarzącego dwie strony transakcji, gwarantuje również ich wypłacalność. W tym celu każda ze stron kontraktu, kupujący i sprzedający, musi wpłacić depozyt zabezpieczający, stanowiący niewielki ułamek jego wartości. Depozyt ten zmienia się w miarę zmian ceny instrumentu bazowego: jeśli cena ta rośnie, strona sprzedająca może zostać wezwana do jego uzupełnienia, zaś rachunek depozytowy strony kupującej zostaje powiększony o odpowiednią sumę. Ponieważ jednak giełdowy kurs kontraktów różni się zwykle od wartości indeksu, może on wynieść na przykład 2020 punktów. Faktyczna wartość kontraktu jest więc 10 razy większa, czyli wynosi 20 200 PLN A zatem depozyt (czyli faktyczny wydatek niezbędny do zajęcia krótkiej lub długiej pozycji w kontrakcie) to około 12 procent tej sumy, czyli 2400 PLN. Jeśli kurs kontraktu (skorelowany z wartością indeksu) wzrośnie o 100 punktów, wartość kontraktu zwiększy się o 1000 PLN Tyle wyniesie zysk inwestora, który kupił kontrakt, i tyle samo - strata inwestora, który go sprzedał. W stosunku do faktycznie zaangażowanej gotówki, czyli depozytu początkowego, jest to 40 procent.